Uw winkelwagen

Uw winkelwagen is leeg.

GESCHIEDENIS

De wilde wijnstok Vitis vinifera is de wingerdsoort die druiven produceert. Deze wingerd komt uit de Kaukasus. Door deze centrale ligging verspreidde de druif zich snel. In Mesopotamië (het huidige Iran en Irak) zijn bij archeologische opgravingen kruiken van 7000 jaar geleden aangetroffen met sporen van wijn. Wijn werd daar verbouwd in het vruchtbare Tweestromenland (Mesopotamië) van de Tigris en de Eufraat. Door handel met naburige landen (Libanon en Palestina) verspreidde de kennis van de wijnbouw zich. Zodoende kwam deze in het oude Egypte terecht. Al vanaf 3000 v.Chr. hebben de Egyptenaren ons vele afbeeldingen en wijnsporen nagelaten.

Circa 2000 jaar v.Chr. bereikte de druivenstok Griekenland. Op Kreta zijn amforen en een wijnpers gevonden die dateren van 1500 jaar voor onze jaartelling. De kunst van het wijnmaken heeft zich daarna vanuit Griekenland verder verspreid naar Zuid-Italië, toentertijd ook wel Oenotria (land van de wijn) genoemd. In Midden-Italië vanaf ca. 1000 v.c. waren de Etrusken actief in het maken van wijn. De Romeinen(latijnen) namen later de kennis over. Zij ontwikkelden en verspreidde het verder naar de rest van Europa.
Amforen waren kruiken in aardewerk die gebruikt werden om graan of vloeistoffen in te bewaren. Omdat een amfora te poreus was om wijn in te bewaren werd er hars aan de wijn toegevoegd. Omdat hars de houdbaarheid van wijn kennelijk verbeterde bleven de Griekse wijnbouwers hars aan hun wijnen toevoegen: de retsina was de meest bekende Griekse wijn en wordt nog altijd gemaakt. Een andere reden voor de toevoeging van hars die genoemd wordt, is dat mensen aan de harssmaak gewend zouden zijn geraakt, en deze anders zouden missen. Vanaf 1980 werden moderne vinificatiemethoden in Griekenland geïntroduceerd en appellations contrôlées ingevoerd.
De oude Grieken dronken hun wijn verdund met water, en gebruikten daarvoor een drinkschaal.
De meeste wijngebieden in het huidige Frankrijk (de Elzas uitgezonderd) dateren uit de Romeinse tijd. De wijnbouw kende onder de Romeinen een periode van grote bloei, echter in de vijfde eeuw na Christus stortte het Romeinse Rijk ineen en de meeste wijngaarden werden vernietigd door Germanen en Moren. In het begin van de Middeleeuwen raakte de wijncultuur in verval. Hij kwam weer tot bloei dankzij het christendom: elk klooster had een eigen wijngaard om miswijn te maken. In de streek van Doornik tot Luik werd in de 10e eeuw wijn gemaakt.

 

WIJNHUIZEN

Een helder overzicht met beschrijvingen van wijnhuizen in Turkije. Er zijn in Turkije tientallen wijnhuizen en producenten die goede wijnen op markt brengen. De meest bekende zijn Doluca, Kavaklidere, Sarafin, Turasan, Kapadokya, Kocabag etc. Deze wijnhuizen produceren kwaliteitswijnen.

De meest bekende en grootste wijnproducenten in Turkije 
(produktkapaciteit 1.000.000 lt. > per jaar)

Vinkara wijnhuis te Ankara

Buyulubag wijnhuis te Balikesir

Doluca wijnhuis te İstanbul

Kavaklıdere wijnhuis te Ankara

Yazgan wijnhuis te İstanbul

Kayra wijnhuis te Elazig

 

Acar Bağcı ve Fehmi Bağcı te Tekirdağ
Ataol wijnhuis te Çanakkale
Atatürk Orman Çiftliği te Ankara
Biricik wijnhuis, Denizli
Diren wijnhuis te Tokat
Erdoğan wijnhuis te Denizli
Kapadokya wijnhuis te Nevşehir
Kutman wijnhuis te Tekirdağ
Küp wijnhuis te Denizli
Mey wijnhuis te Elazığ
Mey wijnhuis te Tekirdağ
Pamukkale wijnhuis te Denizli
Sevilen wijnhuis te İzmir
Turasan wijnhuis te Nevşehir